خانه » نوشته‌های حامد بیدل » گاه‌نوشت‌های حامد بیدل » چرا آزمون دکترای سال ۱۳۹۵ بسیار خوب نبود؟!
چرا آزمون دکترای سال ۱۳۹۵ بسیار خوب نبود؟!

چرا آزمون دکترای سال ۱۳۹۵ بسیار خوب نبود؟!

دانشجویان و دانش آموختگان ارشد یا سایر شرکت کنندگان، آزمون دکترای سال ۱۳۹۵ را درحالی دادند که علاوه بر آن یک آزمون کتبی دیگر نیز در بسیاری رشته ها از طریق دانشگاه انتخاب شده در رشته باید میدادند! این در حالی است که هنوز مشخص نیست یا نبود که آیا استاد یا گروه مقصدی که دانشجو به آن علاقه مند است رزومه فرد متقاضی را می پسندند یا نه! کاملا برخلاف سیستم رایج پدیرش دکترا در دانشگاه های معتبر دنیا!

امسال در برخی زیر رشته ها، دانشجویانی که دوره ارشد متفاوتی را گذراندند ناگهان همه باید آزمون دکترای یکسانی میدادند! این اتفاق دقیقاً برای رشته محیط زیست هم افتاد. دانشجویان رشته های آمایش محیط زیست، آلودگی های محیط زیست و تنوع زیستی همه یک آزمون دادند!!! در حالی که از نظر علمی هر کدام از این رشته ها فیلدهای کاملاً جداگانه و رزومه و تجربه های متفاوتی نیاز دارند. با این حال بدون بررسی رزومه و نتیجه بررسی رزومه همه مدارک و هزینه ها باید ارسال شود. مدارکی که اگر فرد قبول نشود دور ریخته می شود!

فرض کنید یک متخصص آمایش (کارشناس ارشد آمایش) با توانمندی های جی آی اس، ارزیابی، مدل سازی محیطی، سنجش از دور و … در شیوه جدید پذیرش سال ۹۵ ناگهان صرفاً می تواند در آزمون رشته آلودگی های محیط زیست اختصاصی دانشگاه مورد نظر شرکت کند (در واقع به جای پرسش راجبه تخصص هایی که مثال زده شد از او می خواهند یک فرآیند تصفیه فاضلاب طراحی کند یا انواع روش های دفع آلاینده های ۱ تا ۲٫۵ میکرون را توضیح دهد!) و اگر قبول شد بعد به مصاحبه برود!!! با صرف نظر از احتمال قبولی در رشته جدید، اگر هم به هر شکلی در مرحله دوم قبول شود در مرحله سوم یعنی مصاحبه قطعا این فرد رزومه اش مرتبط با رشته آلودگی های محیط زیست نیست! هرچند ورود به بخش دوم فرآیند بر مبنای نمره تراز است اما اینکه بر چه اساس برخی گرایش ها مانند، آلودگی های محیط زیست نمره تراز کمتری میخواهد و تقریبا همه به آزمون دوم دعوت می شود مشخص نیست! آیا اهداف مالی در بین است؟! بد نیست یاد آوری شود علاوه بر هزینه آزمون کنکور که کارایی مشخصی ندارد هزینه آزمون اختصاصی دانشگاه تا حدود ۲۰۰ هزار تومان برای هر نفر در رشته! مبلغ کمی نیست.

این چنین فرایندی در حالی پیشنهاد و در ایران استفاده می شود که در فرآیند پذیرش دکتری (حتی ارشد و یا کارشناسی) بسیاری از دانشگاه های معتبر دنیا فرد لازم است ابتدا با گروه و اساتید و دانشگاه مورد علاقه خود ارتباطی اولیه برقرار کند و رزومه خود را به آنها نشان دهد (ارسال کند). آنها بر اساس رزومه به فرد بیم یا امید می دهند و فرد تکلیف خود را میداند! اینکه فرد تکلیف خود را بداند بسیار مهم است. چرا؟ چون باید وقت و هزینه صرف کند! پس از بررسی و پذیرش اولیه رزومه، نوبت به  آزمونی و سپس مدارک میرسد. آزمونی که گاهی برخی دانشگاه های معتبر برگزار می کنند. هرچند این آزمون هم به هیچ وجه وتو کننده رزومه نیست و تصمیم نهایی با گروه تخصصی و استاد راهنمای نهایی متقاضی ادامه تحصیل است. در موضوع مدارک هم اصولا پس از تایید اولیه رزومه و آزمون احتمالی فقط افراد پذیرفته شده باید ارسال کنند نه همه!

با امید به اینکه به زودی کنکور (که متاسفانه همچنان یک آزمون استاندارد! در نظر گرفته می شود) حذف شود. کنکور در واقع مثل این است که از همه حیوانات جنگل بخواهیم به عنوان یک آزمون استاندارد از یک درخت بالا بروند و برنده کسی است که زودتر به بالای درخت برسد! به نظر شما میمون زودتر به بالا می رسد یا شیر یا فیل؟!!!

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

*