خانه » نوشته‌های حامد بیدل » گاه‌نوشت‌های حامد بیدل » عیب هرکس را به او هدیه کنیم!
عیب هرکس را به او هدیه کنیم!

عیب هرکس را به او هدیه کنیم!

در دنیای کنونی و امروزه روز بحث بر سر نقد و نقدگویی و نقدپذیری بسیار است. تقریبا هم همه خود را نقد پذیر معرفی می کنند و از آن طرف همه خود را نقد کننده خوب می دانند و مدعی اند در پی تخریب طرف مقابلشان نیستند. اما حق با کیست؟ آیا همه درست می گویند؟ پس چرا آنچه به هم میگوییم و از دیگری می شنویم اثری نمی کند و بلکه گاهی پافشاری بیشتر می شود؟!

قطعا همیشه شاخص ها برای ارزیابی درستی ادعا کارا بوده و هستند؛ اما در امور اخلاقی و اجتماعی شاخص چیست؟ و آیا نقد کردن و نقد پذیرفتن هم شاخص دارد؟!

فکر می کنم داشته باشد! برخی آدم ها الگوی دیگران اند؛ اگر می خواهی خود را بسنجی خود را با آنها مقایسه کن.

بهتر است همیشه بهترین الگو را انتخاب کنیم. انتخاب الگوهای دست دوم و دسته چندم ما را از شباهت به الگوی اول و برتر باز میدارد.

اگر خواستید از یک برگه چاپ شده کپی یا رونوشت بگیرید تا حد امکان همیشه اولین نسخه را برای کپی گرفتن استفاده کنید و مراقب باشید نسخه اصلی از بین نرود و مخدوش نشود!!! چراکه نسخه دوم قطعا از نسخه اول کیفیت کمتری دارد! و هرچه به پیش برویم و از نسخه n-1 برای کپی گرفتن استفاده کنیم آخرین نسخه ها تیره تر خواهند شد!

امام صادق علیه السلام الگوی خوبی است! ایشان و ۱۳ معصوم دیگر که در نفس یکی اند و در جسم متفاوت، برترین الگوهای اخلاقی و انسانی اند. لازم به یادآوری است ایشان حکیم اند و سخنانشان حکیمانه! این را هم می دانیم که، سخن حکما تعبیر و تفسیر دارد، و در لفافه بیان می شود.

ایشان می فرمایند (امام صادق علیه السلام): أحَبُّ إخوانی إلَیَ مَن أهدى إلَیَ عُیوبی. حدیث

دوست داشتنى ترینِ دوستان من، کسى است که عیب هایم را به من هدیه دهد.

به نظرم جالب و شگفت آور است. به این ترتیب ایشان که برترین الگوهاست شاخصی را معرفی می کند! اگر انتقاد کننده خوبی باشی عیب را هدیه می کنی و اگر انتقادپذیر باشی هدیه را می پذیری!

میدانیم که امامان قرآن ناطق اند و قرآن سطح و عمق دارد و تفسیر ما را به عمق میبرد.

اما این تعبیر (تعبیر سخن امام صادق علیه السلام) به چه معناست؟! و تفسیر آن چیست؟!

خصوصیت هدیه، هدیه دادن و هدیه گرفتن چیست؟! تلاش می کنم رابطه اش را بیابم و بیان کنم.

هدیه را کادو می کنند! درست است. پس تا اینجا امام صادق می فرمایند عیب را کادو کن!

هدیه را با خوش رویی ارائه می کنند! پس هنگام هدیه کردنِ عیب خوش رو باش!

هدیه موجب مسرت و تقویت دوستی است! پس نباید بیان عیب موجب ناراحتی و دلخوری طرف مقابل شود! به نظرم این به معنی نگفتن عیب نیست؛ چراکه ایشان و دیگر ائمه به هدیه دادن نیز بسیار سفارش کرده اند! پس زمان و مکان و شرایط هدیه دادن را نیز بسنج!

پیامبر اکرم می فرمایند وقتی کسی دعوتتان کرد بپذیرید. و مگر نه اینکه کسی که هدیه می دهد ما را دعوت به پذیرفتن آن می کند؟!

پس در طرف مقابل اگر این چنین هدیه و دعوتی را نپذیرفتیم قطعا انتقاد پذیر نیستیم و سخن ما ادعایی پوچ بیشتر نخواهد بود.

دوست داشتنى ترینِ دوستان مان، کسى باشد که عیب هایمان را به ما هدیه دهد.

الگوی ساده ای است!

بچه ها هرچه بزرگتر می شوند راحت تر با الگو نقاشی میکشند! بزرگترها بدون الگو نقاشی می کنند! و برترین نقاش ها طرح می زنند!!!

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

*